Manuel Capdevila i Font
musicògraf
SIgnaturaMC 500
  • Obra: Das Veilchen
  • Compositor: Clara Schumann
  • Poeta: Johann Wolfgang von Goethe
  • Poema original

    Das Veilchen

    Ein Veilchen auf der Wiese stand
    Gebückt in sich und unbekannt;
    Es war ein herzigs Veilchen!
    Da kam ein’ junge Schäferin
    Mit leichtem Schritt und munterm Sinn
    Daher, daher,
    Die Wiese her, und sang.

    Ach! denkt das Veilchen, wär ich nur
    Die schönste Blume der Natur,
    Ach! nur ein kleines Weilchen,
    Bis mich das Liebchen abgepflückt
    Und an dem Busen matt gedrückt,
    Ach nur, ach nur
    Ein Viertelstündchen lang!

    Ach, aber ach! das Mädchen kam
    Und nicht in acht das Veilchen nahm,
    Ertrat das arme Veilchen.
    Es sank und starb und freut sich noch:
    Und sterb ich denn, so sterb ich doch
    Durch sie, durch sie,
    Zu ihren Füßen doch!

  • Poema en català

    La violeta

    Hi havia al prat una violeta
    arrupida i ignorada;
    era una violeta encisadora!
    Va arribar una jove pastoreta
    amb passos lleugers i ànim alegre
    per allà, per allà,
    a través del camp, i cantava.

    Ai! pensa la violeta, voldria ser
    la més bella flor de la Natura,
    ai! només una estoneta,
    fins que em collís el meu amor
    i m’estrenyés contra el seu pit.
    Només, ai, només
    durant un quart d’hora!

    Però, ai!, la noia va arribar
    i no es va fixar en la violeta,
    i va trepitjar la pobre flor.
    Va caure, i morir, i encara es va alegrar:
    Moro, però moro
    per ella, per ella
    i als seus peus!

  • (Lied per a veu i piano)