Manuel Capdevila i Font
musicògraf
SIgnaturaMC 500
  • Obra: 19. Dem Sang von Ferne lauschend, schwingt, Op. 50
  • Compositor: Robert Schumann
  • Poeta: Thomas Moore
  • Poema original

    19.
    Solo (Tenor)
    Dem Sang von Ferne lauschend, schwingt
    Die Peri höher sich empor;
    Der reinsten Liebe Seufzer bringt
    Sie als Geschenk vor Edens Tor.
    Hoch klopft ihr Herz, die Hoffnung spricht’s:
    Bald soll sie Edens Palme nah’n;
    Denn lächelnd nimmt der Geist des Lichts
    Am Tores diese Gabe an.
    Und horch, von Himmelsbäumen ruft
    Kristall’ner Glöckchen Klang, sie lauscht
    Dem Läuten in ambrosischer Luft,
    Die her von Allahs Throne rauscht;
    Sie sieht die Sternenschalen blinken
    Rings um den See des Licht gereiht,
    Wo die verklärten Seelen trinken
    Den ersten Trank der Herrlichkeit.
    Doch eitel war der Peri Hoffen,
    Noch stand das ew’ge Tor nicht offen;
    Es spricht der Engel, Schmerz im Blick:

    Engel
    Noch nicht!
    Treu war die Maid, und die Geschichte,
    Geschrieben überm Haupt des Herrn,
    Liest lange noch der Seraph gern;
    Doch, Peri, noch währt der Verschluß
    Von Edens Tor:
    Viel heil’ger muß die Gabe sein,
    Die dich zum Tor des Lichts läßt ein!

  • Poema en català
    19.
    Solo (tenor)
    Escoltant des de lluny la cançó
    s’apropa volant la Peri;
    porta com a present a la porta de l’Edèn
    els sospirs del més pur amor.
    El seu cor batega amb força, li diu l’esperança:
    aviat podràs tocar les palmes de l’Edèn!
    I somrient, l’esperit de la llum
    porta aquest bé fins a la porta.
    I escolta: des dels arbres celestials ja sent
    el repic de cristal·lines campanetes;
    escolta el seu so en l’aire ambrosíac,
    que li arriba des del tron d’Alà;
    veu lluir les copes de les estrelles
    col·locades al voltant del llac de la llum,
    on beuen les ànimes transfigurades
    el primer glop de la glòria.
    Però eren vanes les esperances de la Peri,
    la porta eternal encara no està oberta;
    i l’àngel li diu, amb tristesa a la mirada:

    Àngel
    Encara no!
    Fidel era la noia, i la seva història,
    escrita sobre el cap del Senyor,
    la llegiran amb plaer els serafins durant molt de temps;
    però la tanca, Peri, encara està posada
    en la porta de l’Edèn:
    ha d’ésser molt més gran el bé
    que et faci travessar el Portal de la Llum!
  • (Oratori per a solistes, cor i orquestra, Op. 50, Leipzig, 1843)