Der Himmel hat eine Träne geweint
Der Himmel hat eine Träne geweint,
Die hat sich ins Meer zu verlieren gemeint;
Die Muschel kam und schloß sie ein,
Du sollst nun meine Perle sein,
Du sollst nicht wor den Wogen zagen,
Ich will hindurch dich ruhig tragen.
O du, mein Schmerz, o du, meine Lust,
Du Himmelsträn’ in meiner Brust!
Gib, Himmel, daß ich in reinem Gemüte
Den reinster deiner Tropfen hüte.
El cel ha plorat una llàgrima
El cel ha plorat una llàgrima,
volia que es perdés en el mar;
vingué la petxina i la tancà:
tu has de ser la meva perla,
no has de tenir por de les ones,
des d’ara et guardaré tranquil·la.
Oh tu, el meu dolor, oh tu, el meu plaer,
tu, llàgrima del cel en el meu pit!
Fes, cel, que amb l’esperit pur
guardi la més pura de les teves gotes!