Manuel Capdevila i Font
musicògraf
SIgnaturaMC 500
  • Obra: Die Hütte, Op. 119/1
  • Compositor: Robert Schumann
  • Poeta: Gustav Pfarrius
  • Poema original

    Die Hütte

    Im Wald in grüner Runde,
    Wo Wipfel über Wipfel schaut,
    Auf stillem Wiesengrunde
    Hab ich die Hütte mir gebaut.

    Sie steht bewahrt vor Stürmen
    An graubemooster Felsenwand,
    Baumriesem sie umtürmen,
    Die schützen sie mit Freundeshand.

    Ins Fenster blüht die Rose,
    Die Rebe grünt hinauf zum Dach,
    Mit heimlichem Gekose
    Rauscht nah vorbei der Wiesenbach.

    Im Wald zur guten Stunde
    Hab ich die Stätte mir erschaut
    Und auf entlegnem Grunde
    Die traute Hütte mir gebaut.

    Vom Frührot angelächelt,
    Wie blickt ins Grün sie lebensfrisch!
    Vom Abendhauch umfächelt
    Versinkt ins Tal sie träumerisch.

    Am Mittag hält von Zweigen
    Den Schirm ein Sohn des Walds ihr vor,
    Des Nachts umschlingt im Reigen
    Sie leis der Wiesen Elfenchor.

    Im Wald, in grüner Runde,
    Wo Wipfel über Wipfel schaut,
    Natur, in deinem Bunde
    Hab ich die Hütte mir gebaut.

  • Poema en català

    La cabana

    En una verda clariana del bosc
    on els arbres es contemplen,
    m’he construït una cabana
    damunt de l’herba silenciosa.

    Està protegida de les tempestes
    per un gris mur de roques molsoses,
    que s’apilen fermament
    i em resguarden amb faç amiga.

    A la finestra hi ha roses florides,
    les parres s’aixequen verdes cap a la teulada,
    i amb carícies secretes
    passa murmurant el rierol.

    En bona hora vaig trobar
    aquest racó del bosc,
    aquest apartat indret
    per construir-m’hi la fidel cabana.

    Des que li somriu la rogent aurora,
    com contempla la fresca verdor!
    I ventada per les brises vespertines,
    mira somniadora cap a la vall.

    Al migdia un fill del bosc
    li aguanta una ombrel·la de branques,
    i als vespres l’encercla dolçament
    la rotllana dels elfs del bosc.

    En una verda clariana del bosc
    on els arbres es contemplen,
    natura, en comunió amb tu,
    m’he construït una cabana.

  • (Lied, Op. 119/1, Düsseldorf, setembre 1851)