Manuel Capdevila i Font
musicògraf
SIgnaturaMC 500
  • Obra: Glockentürmers Töchterlein, Anh L3
  • Compositor: Robert Schumann
  • Poeta: Friedrich Rückert
  • Poema original

    Glockentürmers Töchterlein

    Mein hochgebornes Schätzelein,
    Des Glockentürmers Töchterlein,
    Mahnt mich bei Nacht und Tage
    Mit jedem Glockenschlage:
    “Gedenke mein! Gedenke mein!”

    Mein hochgebornes Schätzelein,
    Des Glockentürmers Töchterlein,
    Rufet zu jeder Stunde
    Mich mit der Glocken Munde:
    “Ich harre dein, ich harre dein.”

    Mein hochgebornes Schätzelein,
    Des Glockentürmers Töchterlein,
    Es stellt die Uhr mit Glücke
    Bald vor und bald zurücke,
    Wie es uns mag gelegen sein.

    Mein hochgebornes Schätzelein,
    Wie sollt’es nicht hochgeboren sein?
    Der Vater war hochgeboren,
    Die Mutter, hocherkoren,
    Hat hochgeboren ihr Töchterlein.

    Mein hochgebornes Schätzelein
    Ist nicht hochmütig, und das ist fein;
    Es kommt wohl hin und wieder
    Von seiner Höh’ hernieder
    Zu mir gestiegen im Mondenschein.

    Mein hochgebornes Schätzelein
    Sprach gestern: “Der alte Turm fällt ein,
    Man merkt es an seinem Wanken,
    Ich will in Lüften nicht schwanken,
    Will dein zu ebener Erde sein.”

  • Poema en català

    La filleta del campaner

    Mon petit tresor d’alt llinatge,
    la filleta del campaner,
    em recorda dia i nit
    amb cada campanada:
    “Pensa en mi! Pensa en mi!”

    Mon petit tresor d’alt llinatge,
    la filleta del campaner,
    em crida en tot moment
    amb la boca de la campana:
    “T’anhelo, t’anhelo.”

    Mon petit tresor d’alt llinatge,
    la filleta del campaner,
    posa l’hora a la bona de Déu,
    i l’avança o la retarda
    segons ens convingui.

    Mon petit tresor d’alt llinatge,
    com podria no ser-ho?
    El pare era d’alt llinatge,
    la mare, ben escollida,
    donà un bon llinatge a la seva filleta.

    Mon petit tresor d’alt llinatge,
    no és orgullosa, és gentil;
    baixa i torna a baixar fins a mi
    des de la seva altesa
    a la llum de la lluna.

    Mon petit tresor d’alt llinatge
    em digué ahir: “El vell campanar caurà,
    es nota per les seves oscil·lacions,
    no vull balancejar-me pels aires,
    vull ésser teva arran de terra.”

  • (Lied per a cor mixt a capella, Anh L3, maig 1851)