Herbstlied
Durch die Tannen und die Linden
Spinnt schon Purpur her und hin;
Will mich Wehmut überwinden,
Daß ich bald im Herbste bin.
Nimmer! denn vom Walde klingen
Märlein mir und Sprüchelein,
Die mir süße Tröstung bringen
Ob erstorbnem Sonnenschein.
Ja, erstorben ist die Sonne
Und ihr Strahl ist ohne Macht!
Dennoch spricht von ferner Wonne
Greiser Wipfel Farbenpracht.
Cançó de tardor
Damunt els avets i els til·lers
estén la porpra el seu teixit;
em domina la melangia,
aviat seré a la tardor.
Però no! Car des del bosc
m’arriben contes i rondalles
que em consolen dolçament
de la finada llum del sol.
Sí, el sol és mort
i els seus raigs no tenen força!
Però amb tot la virolada esplendor
del gris fullatge em parla de passats delits.