Jäger Wohlgemuth
Es jagt ein Jäger wohlgemuth,
Er jagt’ aus frischem frohem Muth
Wohl unter grünen Linden,
Er jagt derselben Thierlein viel,
Mit seinen schnellen Winden!
Er jagt über Berg und tiefe Thal,
Er jagt fröhlich überall,
Sein Hörnlein thät er blasen,
Sein Lieb wohl auf den Jäger harrt
Dort auf der grünen Straßen!
Er spreit’ den Mantel in das Gras,
Bat, daß sie zu ihm nieder saß
Mit weißem Arm umfangen:
“Gehab dich wohl, mein Trösterin,
Nach dir steht mein Verlangen!”
“Uns netzt kein Reif, kein Schnee,
Es brennen noch im grünen Klee
Zwei Röslein auf der Haiden,
in Liebeschein, in Sonnenschein,
Die zwei soll man nicht scheiden!”
Alegre caçador
Tresca un caçador amb bon humor,
caça amb ànim alegre i fresc,
sota dels verds til·lers,
caça molts animalets
de ràpides ales!
Caça per muntanyes i valls profundes,
caça content per tot arreu,
fa sonar el seu corn,
i troba l’amada que l’espera
allà en el verd camí.
Estén el mantell damunt de l’herba
i li prega que s’hi assegui
i que l’estrenyi entre els seus braços blancs:
“Porta’t bé i consola’m,
per a tu són tots els meus anhels!”
“No ens mulla ni el gebre ni la neu;
en la verda gespa es cremen
amb els raigs de l’amor, amb els raigs del sol,
dues rosetes silvestres:
no les hem de separar!”