Manuel Capdevila i Font
musicògraf
SIgnaturaMC 500
  • Obra: Liebesgarten, Op. 34/1
  • Compositor: Robert Schumann
  • Poeta: Robert Reinick
  • Poema original

    Liebesgarten

    Die Liebe ist ein Rosenstrauch.
    Wo blüht er?
    Ei nun, in unserm Garten.
    Darin wir zwei, mein Lieb und ich,
    Getreulich seiner warten,
    Wofür er, uns aus Dankbarkeit
    Alltäglich neue Blumen streut;
    Und wenn im Himmel Rosen blühn,
    Sie können doch nicht schöner blühn.

    Die Liebe ist ein klarer Bach.
    Wo zieht er?
    Ei nun, in unserm Garten.
    So viele Wellen, so veiel Lust
    Und Freuden aller Arten;
    Auch spiegelt er die Welt umher,
    Als ob sie noch viel schöner wär’.
    Drauf fahren wir so lustig hin,
    Wie Vöglein durch den Himmel ziehn.

    Die Liebe ist ein holder Stern.
    Wo glüht er?
    Ei nun, in unserm Garten.
    Ach, Liebchen sprich, was lät du mich
    Doch oft so lange warten?
    Denn seh’ ich dich nicht alle Stund’,
    Des Sternes Gluth mein Herz verbrennt;
    Doch kommst du, steigt er mild herauf
    Als geht im Mai die Sonne auf.

  • Poema en català

    Jardí de l’amor

    L’amor és un roser.
    On floreix?
    Ai, en el nostre jardí.
    On nosaltres dos, el meu amor i jo,
    l’esperem fidels,
    i ell, agraït,
    sempre hi planta noves flors.
    Quan al cel floreixen roses,
    no floreixen més belles.

    L’amor és un clar rierol.
    On va?
    Ai, al meu jardí.
    Tantes onades, tants plaers
    i joies de tota mena!
    També emmiralla el món del seu voltant,
    com si ell no fos més bell.
    Per això viatgem tan alegres
    com els ocells que van pel cel.

    L’amor és un lluminós estel.
    On brilla?
    Ai, en el nostre jardí.
    Digues, estimada, per què em fas esperar
    sovint tant de temps?
    Si no et veig en tot moment,
    el meu cor es consum amb l’ardor de les estrelles,
    però quan vens s’inflama dolçament
    com el sol de maig quan surt.

  • (Duet per a soprano i tenor, amb piano, Op. 34/1, Leipzig, juliol 1840)