Schön Blümelein
Ich bin hinausgegangen
Des Morgens in der Früh’,
Die Blümlein thäten prangen,
So schön sah ich sie nie.
Wagt’ eins davon zu pflücken,
Weil mir’s so wohl gefiel.
Doch als ich mich wollt’ bücken,
Sah ich ein lieblich Spiel.
Die Schmetterling’ und Bienen,
Die Käfer hell und blank,
Die mußten all’ ihm dienen
Bei fröhlichem Morgensang.
Und scherzten viel und küssten
Das Blümlein auf den roten Mund,
Und trieben’s nach Gelüsten
Wohl eine ganze Stund’.
Und wie sie so erzeiget
Ihr Spiel die Krenz und Quer,
Hat’s Blümlein sich geneiget
Mit Freuden hin und her.
Da hab’ ich’s nicht gebrochen,
Es wär’ ja morgen todt,
Und habe nur gesprochen:
Ade, du Blümelein roth!
Und Schmetterling’ und Bienen,
Die Käfer hell und blank,
Die sangen mit frohen Mienen
Mir einen schönen Dank.
Bella floreta
He sortit a fora
de matinada,
les floretes lluïen, belles
com mai les havia vist.
He volgut collir-ne una
que m’agradava molt,
però mentre m’abaixava
he vist un joc encisador.
Les papallones, les abelles,
i les marietes, clares i brillants,
totes l’afalagaven
amb alegres cançons matinals.
I plaguejaven molt i besaven
la floreta en la seva boca vermella,
i s’han mogut com han volgut
durant tota una hora feliç.
I mentre feien els seus jocs
de tota mena.
la floreta es tombava alegre
cap a tots els costats.
I no l’he agafada,
demà ja estaria morta.
i m’he limitat a dir-li:
“Adéu-siau, floreta vermella!”
I les papallones i abelles,
i les marietes, clares i brillants,
m’han dedicat molt contentes
un bell cant d’agraïment.